70. rocznica pierwszej masowej deportacji Polaków w głąb ZSRR
Dodane przez cc_admin dnia Luty 11 2010 09:47:42
   W nocy z 9 na 10 lutego 1940 r. do drzwi setek polskich domów weszli czerwonoarmiści. Dali kilkadziesiąt minut na spakowanie najpotrzebniejszych rzeczy. Tak rozpoczęła się pierwsza z czterech masowych deportacji na Wschód.
Treść rozszerzona
   W nocy z 9 na 10 lutego 1940 r. do drzwi setek polskich domów weszli czerwonoarmiści. Dali kilkadziesiąt minut na spakowanie najpotrzebniejszych rzeczy. Tak rozpoczęła się pierwsza z czterech masowych deportacji na Wschód.

   Pierwsza wywózka objęła wszystkich Polaków uznanych przez władze sowieckie za zagrożenie dla utrzymania okupacji ziem II Rzeczpospolitej. Były to polskie rodziny zarówno funkcjonariuszy państwowych: policjantów i leśników, jak i osadników wojskowych, właścicieli ziemskich i przedsiębiorców. Według IPN z całych Kresów wywieziono wówczas ponad 140 tys. osób. Wysyłano ich na kazachskie stepy i w głąb syberyjskiej tajgi, gdzie czekał ich głód i choroby. Wycieńczająca praca i ekstremalne warunki klimatyczne doprowadziły do śmierci tysięcy wypędzonych.

   Innym wspólnym mianownikiem wywiezionych były problemy, jakie spotkały ich po powrocie do Polski. Nowe władze komunistyczne utrudniały im znalezienie swojego miejsca w powojennej rzeczywistości: sprawiano problemy ze zdobyciem mieszkań, wcielano przymusowo do karnych kompanii, dzieci sybiraków miały często zamknięty dostęp na studia.

   Warto przytoczyć wspomnienia Jarosława Dryla, które zamieścił jego syn na poświęconej mu stronie internetowej: „Syberia nauczyła mnie dużo – nie ma narodów złych i dobrych, takimi są poszczególni ludzie, takimi są systemy. Poznałem ludzi różniących się kolorem skóry, językami, kulturami, obyczajami, nawykami, religiami i to mnie wyzwoliło od nienawiści, pogardy i pyszałkowatości”.

   Kolejne trzy masowe deportacje miały miejsce 13 kwietnia 1940 r., 29 czerwca 1940 r. i 20 czerwca 1941 r.

sko

Źródło: Netbird.pl    fot: ipn.gov.pl