Dlaczego 8 maja?
Dodane przez cc_admin dnia Maj 08 2007 20:52:08
   Inicjatywa ustanowienia obchodów światowego dnia i tygodnia czerwonego krzyża pojawiła się już w 1922 roku. W cztery lata po zakończeniu Pierwszej Wojny Światowej ludzkość pragnęła pokoju jak nigdy wcześniej. W ówczesnej Czechosłowacji stowarzyszenie krajowe proklamowało ogłoszenie trzydniowego symbolicznego rozejmu na czas świąt wielkanocnych, by promować pokój. Wybitny czeski polityk Tomasz Masaryk argumentował tę inicjatywę: „Nasz Czerwony Krzyż pragnie zachęcić nasze społeczeństwo bardziej do zapobiegania wojnom, aniżeli łagodzenia ich konsekwencji... Gdyby to doroczne święto obchodzono na całym świecie, byłoby ono z całą pewnością ogromnym wkładem w pokój.” Przyjmuje się, że jest to pierwotna idea Światowego Dnia Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Inicjatywa ta jest znana jako „Rozejm Czerwonego Krzyża” miała co prawda duży wpływ na społeczeństwa, niemniej spotkała się ze sceptycyzmem szefów stowarzyszeń krajowych. Konferencja w 1925 r. rozważyła projekt w tej sprawie przedstawiony przez krajowe stowarzyszenia z Peru, Portugalii, Polski, Chin i Meksyku i postanowiła poddać go pod rozwagę stowarzyszeń krajowych. W rezultacie podczas 14. Międzynarodowej Konferencji Czerwonego Krzyża powołano Komisję, by zbadać kwestie związane z ustanowieniem święta na wzór Rozejmu Czerwonego Krzyża. W raporcie zaprezentowanym na 15. Międzynarodowej Konferencji w Tokio w 1934 roku stwierdzono, że Komisja aprobuje zasady Rozejmu, niemniej obchody święta powinny mieć bardziej ogólny charakter.
   Po zakończeniu drugiej wojny światowej Liga Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca (obecnie Federacja) podjęła intensywne działania na rzecz przywrócenia zerwanych przez lata więzi między stowarzyszeniami krajowymi i poświęciła szczególną uwagę wspólnej pracy w rozwiązywaniu nowych, poważnych zadań stojących przed Międzynarodowym Ruchem Stowarzyszeń CK i CP. Na pierwszej po wojnie sesji Rady Gubernatorów w Oksfordzie w lipcu 1946 r. przyjęto wniosek Czechosłowackiego Czerwonego Krzyża o ustalenie międzynarodowego dnia, w którym propagowane byłyby na całym świecie ideały i zadania Ruchu (rezolucja nr 14 XIX Sesji Rady Gubernatorów, Oksford 1946).
   Rada Gubernatorów zobowiązała Sekretariat Ligi do bezzwłocznego zwrócenia się do stowarzyszeń krajowych o poświęcenie Czerwonemu Krzyżowi jednego dnia, tygodnia lub dowolnego okresu w roku. Stowarzyszenia miałyby możliwość informowania całego społeczeństwa o zadaniach wykonywanych przez Czerwony Krzyż oraz upowszechniania idei humanitaryzmu, którymi Ruch kieruje się w swej działalności.
   Za najodpowiedniejszy uznano 8 maja - dzień urodzin twórcy czerwonego krzyża, Szwajcara Henry Dunanta. W marcu 1948 Komitet Wykonawczy Ligi ustanowił 8 maja wspólnym świętem dla wszystkich stowarzyszeń. W 1984 r. przyjęto nazwę Światowy Dzień Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.


Misja Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca


   Podstawową misją Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca jest zapobieganie i łagodzenie cierpienia ludzkiego oraz ochrona ludzkiej godności, bez jakiejkolwiek dyskryminacji dotyczącej narodowości, rasy, płci, przekonań religijnych lub politycznych. W wypełnianiu swojej misji Ruch podejmuje przede wszystkim takie zadania, jak:

- ochrona życia i zdrowia,
- zapewnienie poszanowania istoty ludzkiej, zwłaszcza podczas konfliktów zbrojnych i w innych krytycznych sytuacjach,
- praca na rzecz zapobiegania chorobom i rozwijanie pomocy społecznej,
- aktywizowanie pracy wolontariuszy i stała gotowość do niesienia pomocy,
- budowa uniwersalnego poczucia solidarności ze wszystkimi, którzy potrzebują ochrony i pomocy.


Siedem Podstawowych Zasad Międzynarodowego Ruchu
Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca


HUMANITARYZM - Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca zrodzony z troski o niesienie pomocy rannym na polu bitwy bez czynienia jakiejkolwiek między nimi różnicy, podejmuje zarówno na płaszczyźnie międzynarodowej, jak i krajowej wysiłki w kierunku zapobiegania we wszelkich okolicznościach cierpieniom ludzkim i ich łagodzenia. Zmierza do ochrony życia i zdrowia oraz zapewnienia poszanowania osobowości człowieka. Przyczynia się do wzajemnego zrozumienia, przyjaźni i współpracy oraz do trwałego pokoju między wszystkimi narodami.

BEZSTRONNOŚĆ - Nie czyni żadnej różnicy ze względu na narodowość, rasę, wyznanie, pozycję społeczną lub przekonania polityczne. Zajmuje się wyłącznie niesieniem pomocy cierpiącym, kierując się ich potrzebami i udzielając pierwszeństwa w najbardziej naglących przypadkach.

NEUTRALNOŚĆ - W celu zachowania powszechnego zaufania Ruch powstrzymuje się od uczestnictwa w działaniach zbrojnych oraz - w każdym czasie - w sporach natury politycznej, rasowej, religijnej lub ideologicznej.

NIEZALEŻNOŚĆ - Ruch jest niezależny. Stowarzyszenia krajowe służąc pomocą władzom publicznym w ich działalności humanitarnej i podlegając prawu obowiązującemu w ich państwach, powinny zawsze korzystać z samodzielności pozwalającej im na działania w każdym czasie, zgodnie z zasadami Ruchu.

DOBROWOLNOŚĆ - Ruch niesie pomoc dobrowolnie, nie kierując się chęcią osiągnięcia jakiejkolwiek korzyści.

JEDNOŚĆ - W każdym kraju działa tylko jedno stowarzyszenie Czerwonego Krzyża albo Czerwonego Półksiężyca. Powinno ono być otwarte dla wszystkich i obejmować swą humanitarną działalnością obszar całego kraju.

POWSZECHNOŚĆ - Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, w którym wszystkie stowarzyszenia mają równe prawa i obowiązek niesienia sobie nawzajem pomocy, obejmuje swoją działalnością cały świat.


Polski Czerwony Krzyż


   Powstał w 1919 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. W tym samym roku został uznany przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i przystąpił do Międzynarodowej Federacji (wtedy Ligi) Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

   Od początku swojego istnienia PCK prowadził różnorodną działalność w dziedzinie ochrony zdrowia, pomocy socjalnej i medycznej, a także pracę wychowawczą z młodzieżą. Wyszkolił dziesiątki tysięcy sióstr PCK, pielęgniarek, ratowników, którzy udzielali pomocy zarówno w czasie działań wojennych, jak i w czasie pokoju. Jeszcze przed drugą wojną światową odegrał pionierską rolę w rozwijaniu krwiodawstwa w Polsce.

   W czasie drugiej wojny światowej był jedną z nielicznych organizacji, która nie została zdelegalizowana przez Niemców. Szczególne znaczenie miało wówczas działanie istniejącego do dzisiaj Biura Informacji i Poszukiwań, które zajmowało się ustalaniem losów, poszukiwaniem zaginionych i ewidencją strat wojennych.

   Po zakończeniu wojny podjął wysiłki, z których najważniejszym było niesienie pomocy poszkodowanym przez działania wojenne i łączenie rodzin. PCK uzyskał znaczną pomoc humanitarną dla społeczeństwa polskiego od innych organizacji czerwonokrzyskich. Dotyczy to zwłaszcza czasu po zakończeniu obu wojen światowych, ale także okresu stanu wojennego, gdy pomoc otrzymało ponad półtora miliona osób, w tym internowani i ich rodziny oraz zakłady służby zdrowia.

   Polski Czerwony Krzyż to: 140.962 członków, 244.611 wolontariuszy, 16 zarządów okręgowych, 277 zarządów rejonowych, 9093 kół, klubów i grup; jego działania: 10.428 osób pod opieką sióstr PCK, 14.122 osoby przebywało w 69 ośrodkach opiekuńczych PCK, 768.246 posiłków wydano w ramach akcji dożywiania, 372.680 osobom udzielono doraźnej pomocy socjalnej na kwotę 6.3686.030 zł.,7.047 najuboższych dzieci wypoczywało na koloniach i obozach, 186.414 litrów krwi w roku, 64.336 osób przeszkolono na 3.333 kursach pierwszej pomocy.

   Polski Czerwony Krzyż jest organizacją pożytku publicznego wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 225587. Główne dziedziny dzisiejszej działalności Polskiego Czerwonego Krzyża to:

- pomoc socjalna dla najbardziej potrzebujących,
- promocja honorowego krwiodawstwa,
- szkolenia z pierwszej pomocy i ratownictwo medyczne,
- pomoc w wypadku klęsk i katastrof,
- pomoc dla cudzoziemców i uchodźców,
- prozdrowotna i proekologiczna działalność edukacyjna wśród dzieci i młodzieży,
- upowszechnianie międzynarodowego prawa humanitarnego,
- działalność Biura Informacji i Poszukiwań,
- udział w międzynarodowych akcjach pomocy.