W szeregach 5 Brygady Wileńskiej AK
Dodane przez cc_admin dnia Lipiec 18 2006 12:53:20
W szeregach 5 Brygady Wileńskiej AK

   Po śmierci ppor. "Szumnego" w dniu 25 VII 1945 r. w walce z zasadzką zorganizowaną przez dowodzony przez sowieckich oficerów pododdział 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte, oddział został ściągnięty na koncentrację w lasach rudzkich, gdzie żołnierze zostali powiadomieni o zarządzonej przez dowództwo podziemia akcji "rozładowywania lasów" i wydanym przez Komendę Okręgu Białystok rozkazie demobilizacji oddziałów partyzanckich. Większość podkomendnych ppor. "Szumnego" zastosowała się do otrzymanego rozkazu, wyszła z lasu i rozjechała się po całej Polsce. Nie było wśród nich jednak "Młota", który nie zamierzał kończyć raz podjętej walki. W dniu 1 VIII 1945 r. dołączył wraz z grupą około 20 żołnierzy do 5 Brygady Wileńskiej mjr. „Łupaszki", która w tym czasie także przeprowadzała koncentrację swych pododdziałów w lasach rudzkich. Podporządkował się na zasadach autonomicznych mjr. „Łupaszce" i już następnego dnia wyruszył wraz z 1 szwadronem por. Zygmunta Błażejewicza „Zygmunta" na daleki rajd na Podlasie lewobrzeżne (można tu dodać, iż towarzyszem broni „Młota" był w tym czasie zastępca „Łupaszki" - kpt. Leon Lech Beynar „Nowina" - późniejszy słynny historyk i pisarz znany jako Paweł Jasienica).
   Od tego momentu dalsze losy Władysława Łukasiuka nierozerwalnie związały się z mjr. „Łupaszką" i dowodzonymi przezeń oddziałami partyzanckimi. W dniu 8 VIII 1945 r. wraz z 1 szwadronem 5 Brygady Wileńskiej por. „Zygmunta" stoczył zwycięski bój ze ścigającą partyzantów grupą operacyjną 2 pp 1 Dywizji Piechoty LWP (partyzanci odnieśli pełne zwycięstwo, poległo 16 żołnierzy przeciwnika, około 20 odniosło rany, 72 wziętych do niewoli jeńców partyzanci puścili wolno), nocą 8/9 VIII 1945 r. rozbił zasadzkę przeciwnika w sile kompanii pod wsią Zaleś (tu ranny został kpt. „Nowina"), a 18 VIII 1945 r. wziął wraz ze swym oddziałem udział w niezwykle zaciętym boju likwidując grupę operacyjną NKWD i UB we wsi Miodusy Pokrzywne (poległo kilkudziesięciu żołnierzy i funkcjonariuszy przeciwnika).
   Po rozformowaniu 5 Brygady Wileńskiej we wrześniu 1945 r., ppor. „Młot" pozostał „w lesie" wraz z oddziałem kadrowym, wywodzącym się z 1 szwadronu, dowodzonym przez ppor. Lucjana Minkiewicza „Wiktora". Okresowo podlegał komendzie Obwodu WiN Bielsk Podlaski. Rozbił w tym czasie kilka posterunków MO i placówek UB. Największy bój stoczył 29 XI 1945 r. z grupą operacyjną 2 pułku pogranicznego NKWD i UB pod wsią Łempice, zadając przeciwnikowi straty sięgające ponad dwudziestu zabitych i rannych (sowieci wspierani przez „bezpiekę" wyruszyli w teren w celu dokonania aresztowań wśród ludności).
   Zimą 1945 na 1946 r. „Młot" ponownie nawiązał kontakt z majorem „Łupaszką" i przeszedł pod jego rozkazy. Oddział „Wiktora" i „Młota" otrzymał wówczas chlubną nazwę 6 Brygady Wileńskiej AK - nadaną przez „Łupaszkę", a jako teren działania - Podlasie po obu stronach Bugu. Od tej pory brygada poprzez osobę majora „Łupaszki" podlegała Komendzie eksterytorialnego Wileńskiego Okręgu AK (który z kolei pozostawał w bezpośredniej łączności ze sztabem Naczelnego Wodza w Londynie).

Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski